احساس امنيت مهمتر از امنيت
|
|
روزنامه ی نورخوزستان:
سفرهاي خانوادگي بسياري از اهالي استانهاي گرمسيري براي نجات از گرما و تمدد اعصاب آغاز شده است و طبعاً تامين امنيت منازل خالي يكي از دغدغههاي مسافران است.
البته براي بيدار شدن احساس ناامني در مردم و تبديل شدن موضوع ناامني به نقل محافل، معمولاً بهانهها زياد است، اما با آغاز فصل گرما و سفرهاي خارج از استان مردم در هر ديدار با ابراز نگراني از عدم امنيت منازل خالي شروع ميكنند و به مصداق <حرف حرف را ميكشد> به موارد ديگر ناامني و انتقال نگراني و احساس ناامني به يكديگر ميرسند.
به دلايل تاريخي، فرهنگي و رواني، معمولاً در برخي مناطق احساس ناامني و ناامني رواني از ناامني واقعي بيشتر است و حتي افزايش ضريب امنيت نميتواند احساس ناامني را كاهش دهد، در چنين مناطقي كه شرايط رواني افزايش احساس ناامني فراهم است و مردم خود را آماده و مشتاق كسب اخبار ناامني ميبينند، اين اخبار به سرعت منتشر ميشود و در هر مرحله چيزي بر آن افزوده ميگردد كه اگر عدم اطلاعرساني يا اطلاعرساني ناقص مراجع ذيربط درمورد جرائم و مقابله با مجرمين نيز مزيد بر علت شود، احساس ناامني عميق و فراگير ميگردد و در اين صورت نميتوان انتظار داشت كه بالا بردن ضريب امنيت جامعه احساس امنيت را نيز افزايش دهد.
مهمتر آنكه شايد بتوان با ابزارهاي فيزيكي و افزايش اقدامات بازدارنده توسط نيروي انتظامي و قوه قضائيه در جامعه ايجاد امنيت كرد، اما از آنجا كه احساس امنيت مقولهاي چندمؤلفهاي و فرهنگي و رواني است، در تامين آن به دستگاهها و نهادهايي بيشتر از نيروي انتظامي و قوه قضاييه نياز است، يعني علاوه بر قاطعيت قوه قضاييه و نيروي انتظامي در برخورد با عوامل ايجاد ناامني كه در بازدارندگي اين عوامل و افزايش احساس امنيت جامعه موثر است، دستگاههاي امنيتي و اطلاعاتي و نهادهاي فرهنگي و آموزشي و دستگاههاي اجرايي بايد در اين مقوله نقشآفريني كرده، با كمك به ايجاد نظم اجتماعي و اجراي عادلانه قوانين و ارتقاي فرهنگ عمومي، موجب افزايش احساس امنيت در جامعه، كه به مراتب از ايجاد امنيت مهمتر است، شوند.
مديرمسئول
|
|
انتهای پیام/06:10/سرمقاله/3 مرداد 1389
کدخبر:52225
|
|
 چاپ این صفحه-بازگشت
|
|
|